Het verhaal

Mijn ambachtelijk leeratelier in Sint-Andries bij Brugge vind je in een voormalig oud cafeetje “In de Grote Pint”. Ik woon er samen met mijn man Harald en mijn dochters Luka (17) en Kato (15), die het super spannend vinden dat hun mama gestart is met haar eigen zaak in april 2016.

Mijn naaimachine en werkbank staan nu vrolijk naast de toog in de vroegere caféruimte. Als ik aan het werk ben, gaan de gordijnen aan de straatkant opzij zodat wie passeert kan kennismaken met het leeratelier van Mien Kaba.

Wat is er nu leuker dan eens vrolijk te kunnen zwaaien naar een passant die nieuwsgierig naar binnen tuurt om te zien wat daar allemaal wordt gemaakt?

Passie voor ambacht

Ik heb als architecte een boeiende loopbaan achter de rug in de erfgoedzorg, maar de lokroep om met mijn handen te werken bleek te groot. Toen ik een aantal jaren geleden kennismaakte met het ambacht van marokijnbewerking of leerbewerking was dit liefde op het eerste gezicht. Het kriebelde zodanig dat ik twee opleidingen combineerde: marokijnbewerking bij Syntra West in Roeselare én leerbewerking bij het Provinciaal Centrum voor Volwassenonderwijs in Lokeren. Niet alleen de kennis van de materialen is essentieel (soorten leer, afwerkingsproducten, lijmen, lederverf, fournituren,…) maar ook de kennis van de technieken die nodig zijn om een accessoire te maken volgens de regels van de kunst: patronen tekenen, snijden, doorslaan, splitten, schalmen, filteren, assembleren, stikken en afwerken, enzovoort. Ik volg nog steeds opleidingen om mijn kennis van technieken en onderdelen uit te breiden en zo telkens nieuwe ontwerpen te kunnen maken.